Vrije Tribune

Zwitserland aan de Noordzee

Gegevens
Gepubliceerd op woensdag 09 december 2009 08:44

Een fietser in Gent slaat beter niet achteloos een eenrichtingsstraat langs de verkeerde kant in. Wie door de politie betrapt wordt, heeft meteen een minnelijke schikking van € 150 aan zijn been. Veel geld is dat. Zeker voor al die studenten die in Gent al eens tegen de richting in durven fietsen en die geen dure advocaten kunnen betalen om hun proces eindeloos te rekken. Neen, dan kan je maar beter rijk genoeg zijn om een miljoenenfraude op te zetten. Gewoon, via je lokale bankkantoor of in Luxemburg. Een mooie belegging en volledig risicoloos, want in België wordt miljoenenfraude uiteindelijk niet echt bestraft. Zelfs niet als het over € 400 miljoen gaat.

Grote fiscale fraude veroordeeld krijgen, lijkt moeilijk in ons land. Vaak komt het niet eens tot een veroordeling, omdat het onderzoek zo lang aansleept dat de zaak verjaart. In andere gevallen blijkt er altijd wel ergens een procedurefout gemaakt te zijn, waardoor het hele onderzoek in het water valt. Fiscale speurders worden op allerhande manieren tegengewerkt, zo bleek tijdens de vele hoorzittingen die we hadden in de parlementaire onderzoekscommissie naar het mislukken van de strijd tegen de grote fiscale fraude. Op de duur kan je niet anders dan je afvragen of er in ons land eigenlijk wel de politieke moed bestaat om grote fiscale fraude aan te pakken.

Bij de bespreking van de aanbevelingen van de Onderzoekscommissie “Fiscale Faude” riepen alle politieke partijen om ter hardst om een bikkelharde strijd tegen miljoenenfraudeurs. Het werk van de commissie – overigens opgericht op vraag van Groen! en Ecolo - leverde niet minder dan 108 concrete aanbevelingen op. Gerecht en administratie zouden eindelijk over de nodige instrumenten beschikken om hun werk correct, snel en efficiënt te doen. Voor het gerecht alleen al gaat het om meer dan 20 aanbevelingen. Een half jaar later weet minister van Justitie Stefaan De Clerck (CD&V) nog niet eens hoe hij die aanbevelingen in de praktijk gaat omzetten, zo bleek vrijdag in de opvolgingscommissie. Intussen benoemde minister Stefaan De Clerck wel een verdachte in het Beaulieu-dossier tegen de familie van Roger ‘boer’ De Clerck tot rechter, waardoor er weer ernstige procedureproblemen ontstaan. Het Beaulieu-dossier werd hierdoor nog maar eens uitgesteld. Verjaring is onafwendbaar.

Zolang grote fiscale fraudeurs het gevoel blijven hebben dat ze ongestraft de samenleving kunnen belazeren, zullen ze vrolijk voor vele miljoenen blijven frauderen. Het geld dat de overheid op deze manier misloopt, wordt intussen wel opgehoest door de gewone werkmens die wel braaf zijn belastingen betaalt.
Minister De Clerck, het wordt tijd om de daad bij het woord te voegen. U kunt alvast beginnen met het oprichten van een “fiscaal auditoraat” binnen het rechtsgebied van het Hof van Beroep. Hierdoor kunnen gespecialiseerde parket-magistraten samengebracht worden en hun expertise bundelen. Dat is aanbeveling 13 op pagina 234 van het verslag van de commissie (DOC 52 0034/004). En als u dan toch bezig is, kunt u meteen het aantal in fiscaliteit gespecialiseerde magistraten verhogen, zoals in aanbeveling 19 staat.

Bijna alle door de commissie gehoorde magistraten hebben de misbruiken aangeklaagd die veroorzaakt worden door de wet-Franchimont, het geliefkoosde middel van gehaaide advocaten om, vooral fiscale dossiers jarenlang te laten aanslepen. Hoe vaak zien we niet dat advocaten net voor de zitting van de raadkamer om bijkomende onderzoekshandelingen vragen? Hun enige doel is het proces met weer enkele maanden te vertragen. Ook om dit misbruik tegen te gaan vindt u enkele aanbevelingen, minister De Clerck. Ze staan handig opgesomd op pagina 240.

Overigens staat er nog wel meer interessants in dat verslag. Zo lezen we op pagina 242: “De commissie heeft vastgesteld dat het bankgeheim zoals het in België is georganiseerd een echt beletsel vormt voor een doeltreffende bestrijding van de fiscale fraude.” Dat lijkt me klare taal, gestemd door het Parlement. Voor de gewone belastingsbetaler is België alles behalve een belastingsparadijs. Maar wie rijk genoeg is om met miljoenen te spelen ontdekt een ander België: eentje waar financiële creativiteit geen grenzen kent en veilig beschermd wordt door het bankgeheim. Zwitserland aan de Noordzee, het bestaat helaas.
Daarom stelt de commissie voor om de wetten en de fiscale regels die het bankgeheim in ons land regelen zo aan te passen dat banken ondervraagd kunnen worden indien het gerecht over een of meer aanwijzingen beschikt dat inkomsten niet werden aangegeven.

Om aanwijzingen van miljoenenfraude, zoals in het dossier KB Lux, grondig te kunnen onderzoeken, moet soms het bankgeheim opgeheven worden. Ik heb daarom samen met mijn Ecolo-collega Georges Gilkinet zelf een wetsvoorstel ingediend. Het versoepelt de voorwaarden waaronder de belastingsadministratie het bankgeheim mag opheffen. Misschien wordt het tijd dat de collega’s van de traditionele partijen de politieke moed krijgen om het voorstel te stemmen. Dat voorkomt meteen dat speurders al te creatief moeten omgaan met bewijsmateriaal. Misschien maken we dan ooit nog de dag mee dat miljoenenfraude in België niet langer straffeloos blijft. En krijgt de eerlijke belastingsbetaler opnieuw het gevoel dat hij tot een rechtvaardig systeem bijdraagt.