02 feb 2018

Wat er misloopt in onze gevangenissen

Er schort wat aan ons gevangenissenbeleid. Het gaat van kleine vervelende zaken tot grote issues. Ons land werd meermaals veroordeeld voor de situatie in onze gevangenissen. De overbevolking, waarbij gevangenen op de grond moesten slapen was reeds gekend. Ook het aanbod aan activiteiten, heel belangrijk om een rustige sfeer in de gevangenis te bewaren en de re-integratie van gedetineerd te bevorderen, stonden in een recent verleden onder druk. Een gebrek aan middelen is zeker een belangrijke oorzaak voor een aantal problemen, maar zeker niet de enige. Vaak zit er ook structureel iets scheef. Op basis van verschillende parlementaire vragen kwamen wij tot onderstaand overzicht van zaken die mislopen.  

1.    Medische bijstand

 

In theorie moet elke gevangene voor kleine en grote lichamelijke ongemakken tijdig kunnen terugvallen op een arts. Dat lukt echter niet altijd. In sommige gevangenissen moet men voor een minder dringend probleem soms weken wachten alvorens iemand te kunnen raadplegen. Het systeem is weinig flexibel waardoor op drukke momenten de artsen gedwongen worden een selectie te maken en dringende gevallen voor te nemen. Er is een quotum vastgelegd van 2330 consultatie-uren per maand. Dat is minder dan 1 uur per 4 gedetineerden en dat blijkt vaak niet voldoende.

2.    Levenswaren

 

Gevangenen kunnen in elk gevangenis een aantal zaken aankopen in een soort winkeltje. Het aanbod en de prijzen van deze producten verschilt enorm van gevangenis tot gevangenis. Er bestaan bovendien weinig richtlijnen van hogerhand over hoe de gevangenis dit het best organiseert. Zo zijn er plaatsen waar geen zogenaamde 'witte', goedkopere, producten aangeboden worden. Als je weet dat nogal gedetineerden krap bij kas zitten, is dit onbegrijpelijk.

3.    Telecommunicatie

 

Een oud zeer zijn de telefonietarieven. Deze liggen al jaren ver boven de marktprijs. Er behoeft geen extra uitleg dat voor gedetineerden het kunnen telefoneren van primordiaal belang is.

Met de invoering van het Prisoncoud-systeem, een algemene informaticatoepassing in elke cel, zullen de tarieven verlagen, maar de uitrol hiervan zal nog jaren in beslag nemen.

We vergeleken de tarieven van de gevangenissen met deze van de privé, voor een voorondersteld verbruik van 360 minuten per maand, 240 dal, 120 piek. Omdat men daar ook een verschil in maakt qua tarief bij de gevangenis wordt verondersteld dat de helft van de oproepen naar een vast toestel gebeurt en de helft naar een mobiel toestel.

 

Uit deze tabel blijkt dat een gedetineerde met gemiddeld gebruik tot vijf keer meer betaalt dan een gewone burger. Op die privémarkt zijn allerhande bundels te koop naar gelang het persoonlijk verbruik, binnen de gevangenismuren blijft men vasthouden aan (zeer hoge) tarieven per minuut.

We concluderen ook dat het nieuwe systeem Prisoncloud de situatie zal verbeteren, maar nog steeds duurder uitvalt voor gedetineerden dan de bundels op de markt. Groen stelt dat gedetineerden ook de mogelijkheid moeten krijgen om een pakket belminuten aan te kopen tegen een scherpere prijs conform de huidige markttarieven.

Reacties

Please check your e-mail for a link to activate your account.